Persoonlijke hulpmiddelen
U bent hier: Home Financiële Vaardigheid De Financiële Markten Beleggingsleer

Algemeen referentiekader

Een omschrijving van de drie dimensies omtrent beleggen.

Bij beleggen zijn drie dimensies van belang:

 

Verwacht rendement

Iedere belegger wenst uiteraard het hoogst mogelijke rendement. Om een hoog rendement te kunnen halen, moet echter steeds risico genomen worden. Niet iedereen is bereid om een mogelijk negatief rendement te aanvaarden. De (Duitse) staatsrente geldt als meest veilige haven voor een belegging. Het rendement ligt dan ook zo laag dat het meestal gewoon de verwachte inflatie compenseert. Elk hoger rendement is een vergoeding voor risico. De belegger moet afwegen of de "risicopremie" die hij ontvangt voldoende hoog is om zijn kans op verliezen te compenseren. Hoe hoger de "risicofactor" van de belegging, hoe meer rente de aanbieder zal moeten bieden om beleggers te overtuigen.

 

Risicobereidheid

Een belegger moet zich steeds afvragen welk risico deze bereid is te aanvaarden om een hoger rendement te verkrijgen. Het is daarbij belangrijk om voor zichzelf na te gaan of men bereid is om, eventueel tussentijds, verliezen te aanvaarden. De belegger maakt daarbij de afweging of hij/zij verliezen wil vermijden over elke afzonderlijke investering, of over de gehele portefeuille. Een belangrijke factor bij het afwegen van de risicobereidheid is de beleggershorizon.

 

Beleggershorizon 

Bij het bepalen van de beleggershorizon gaat de belegger na wanneer deze welk gedeelte van zijn portefeuille beschikbaar wenst te hebben. Hoe langer de beleggershorizon, hoe meer kans dat 'het genomen risico' wordt beloond met een hoger rendement. Hoe korter de horizon, hoe meer een belegger zal kiezen voor een lagere "risicofactor".

 

Deze drie dimensies beïnvloeden elkaar. De stelregel is dat hoe meer rendement een belegger uit zijn investering verwacht, hoe meer risico hij moet nemen. Het hogere risico betaalt zich echter meestal niet onmiddellijk terug. In vele gevallen gaan er meerdere jaren over.

Bovendien kan een veel te hoog risico ook leiden tot een verlies van een gedeelte van, of zelfs het volledig geïnvesteerde bedrag. Daarom is het belangrijk om het geïnvesteerde bedrag goed te spreiden. De verdeling van de investering over verschillende beleggingsvormen noemt men in de financiële wereld "asset allocation".

 

Nadat een belegger zijn behoeften kent en in functie hiervan zijn drie dimensies van beleggen heeft ingevuld kan hij starten met het opbouwen van een vermogen. De eerste stap hierin zou moeten zijn het aanleggen van een minimale reserve dewelke altijd eenvoudig aanspreekbaar is. Vervolgens kan de belegger zijn vermogen beginnen opbouwen in functie van de verschillende projecten die deze wenst te realiseren. Hierbij kan het nuttig zijn om reeds op jongere leeftijd te starten met pensioensparen zodat men zich ervan kan vergewissen dat men bij het bereiken van de pensioenleeftijd nog altijd dezelfde levensstandaard zal kunnen behouden. Voor meer informatie aangaande vermogensopbouw, "klik hier".

Van zodra een belegger zijn vermogen begint op te bouwen, dient deze dit vermogen natuurlijk ook te beheren. Afhankelijk van de persoonlijke afweging tussen 'het gewenste rendement', 'de bereidheid om risico's te nemen' en 'de beschikbare tijd' zal de belegger voor een bepaald "financieel product" kiezen. Voor meer informatie aangaande vermogensbeheer door de belegger, "klik hier".

De financiële markten maken ook vaak gebruik van grafieken om resultaten zoals jaarlijkse rendementen te tonen. Voor meer informatie, "klik hier".