Persoonlijke hulpmiddelen
U bent hier: Home Financiële Vaardigheid De ICB Juridisch kader Organisatie van het beheer van de ICB

Organisatie van het beheer van de ICB

Een overzicht van het beheer van de ICB opgesplitst naar zijn juridische vorm.

Zelfbeheer versus niet-zelfbeheer

Vooraleer over te gaan tot het beschrijven van een beheervennootschap van een ICB dienen we terug te gaan naar het onderscheid van de ICB naar vorm, namelijk: enerzijds een gemeenschappelijk beleggingsfonds en anderzijds een beleggingsvennootschap.

Een gemeenschappelijk beleggingsfonds is geregeld bij overeenkomst en bestaat dus niet als een afzonderlijke juridische entiteit waardoor zij geen rechtspersoonlijkheid heeft. Het gevolg hiervan is dat een beleggingsfonds steeds beheerd moet worden door een beheervennootschap van ICB's. Anders gezegd, een gemeenschappelijk beleggingsfonds is steeds een niet-zelfbeheerde ICB;

Een beleggingsvennootschap daarentegen heeft wel een rechtspersoonlijkheid en heeft daardoor de mogelijk om te kiezen voor zelfbeheer of voor niet-zelfbeheer.

 

  • Een niet-zelfbeheerde ICB is een ICB die niet over eigen mogelijkheden tot zelfbeheer beschikt. In de Belgische wetgeving wordt dit zeer gedetailleerd omschreven door te stellen dat een dergelijke ICB niet beschikt over een eigen en voor haar werkzaamheden of voorgenomen werkzaamheden passende beleidsstructuur noch over de in materieel, menselijk en technisch opzicht vereiste middelen voor een eigen passende administratieve, boekhoudkundige, financiële en technische organisatie. Een dergelijke ICB dient een "beheervennootschap" van instellingen voor collectieve belegging aan te stellen om het beheer voor haar waar te nemen. De aanstelling van een beheervennootschap (designatie genoemd) is een bevoegdheid van de Raad van Bestuur van de beheervennootschap!
  • Een zelfbeheerde ICB kan, zoals de bewoording laat uitschijnen, zichzelf beheren. De Belgische wetgeving vereist natuurlijk dat in dergelijk geval de zelfbeheerde ICB dient te beschikken over een eigen en voor haar werkzaamheden of voorgenomen werkzaamheden passende beleidsstructuur. Dit impliceert dat er in materieel, menselijk en technisch opzicht alle vereiste middelen moeten aanwezig zijn voor een eigen passende administratieve, boekhoudkundige, financiële en technische organisatie.

Zelfbeheer of niet-zelfbeheer

 

Beheertaken

De beheertaken die een zelfbeheerde ICB of een beheervennootschap dienen uit te voeren zijn de volgende:

  • Het (collectieve) beheer van de beleggingsportefeuille van de ICB;
  • Het administratief beheer van de ICB. Hieronder valt o.m.: het boekhoudkundig beheer, het verstrekken van inlichtingen aan de deelnemers, de waardering van de ICB, de uitgifte en inkoop van de deelbewijzen, enz.;
  • De verhandeling (marketing of commercialisatie) van de ICB.

 

De wet voorziet in de mogelijkheid voor een zelfbeheerde ICB of een beheervennootschap om aan aantal van haar beheertaken te kunnen toevertrouwen aan een instelling onder controle van de toezichthouder d.m.v. een lastgevings- of aannemingsovereenkomst - kortom: via delegatie. Deze instelling kan een beheervennootschap zijn.

 

Activiteiten van een beheervennootschap 

De kernactiviteit van een beheervennootschap betreft het collectieve portefeuille beheer voor een ICB.

Naast deze kernactiviteit mag een beheervennootschap nog de volgende bijkomende beleggingsdiensten leveren:

  • Het uitvoeren van individueel portefeuillebeheer, ook wel discretionair vermogensbeheer genoemd;
  • Het verlenen van beleggingsadvies.

Opmerking: een beheervennootschap moet minstens haar kernactiviteit uitoefenen en mag niet enkel deze bijkomende activiteiten uitoefenen.

 

De lijst van de in België toegelaten beheervennootschappen van ICB's kan men vinden op de website van de "Belgische toezichthouder".